مدیرعامل لندو در بازدید از غرفه دستاوردهای پژوهشی دانشگاه: پیوند دانشگاه جامع علمی کاربردی و اکوسیستم فناوری کشور، فاصله بین صنعت و دانشگاه را کاهش می دهد
مدیرعامل لندو در بازدید از غرفه دستاوردهای پژوهشی دانشگاه: پیوند دانشگاه جامع علمی کاربردی و اکوسیستم فناوری کشور، فاصله بین صنعت و دانشگاه را کاهش می دهد
در حاشیه برگزاری بیستوششمین نمایشگاه بینالمللی هفته پژوهش و فناوری (فنبازار)، با دکتر علیرضا قنادان، مدیرعامل شرکت لندو و از فعالان حوزه فینتک و خدمات مالی نوآورانه، درباره نقش فناوریهای مالی در توسعه کارآفرینی و ظرفیتهای همکاری دانشگاه و صنعت به گفتوگو نشستیم.
سؤال:لندو بهعنوان یکی از فعالان حوزه فینتک، چه نقشی برای فناوریهای مالی در توسعه اکوسیستم کارآفرینی و اشتغال قائل است؟
پاسخ:
شرکت لندو بهطور تخصصی در حوزه فناوریهای اعتباری و اعطای تسهیلات فعالیت میکند؛ حوزهای که امروز یکی از پویاترین و جذابترین بخشهای فینتک کشور محسوب میشود.
اما فراتر از فناوری، یکی از مهمترین چالشها و در عین حال مزیتهای استارتاپها، نیروی انسانی خلاق و توانمند است.
تجربه ما نشان میدهد که دانشآموختگان دانشگاهی، اگرچه از دانش نظری مناسبی برخوردارند، اما برای ورود مؤثر به بازار کار نیازمند کسب تجربه عملی و مهارتهای کاربردی هستند. بخش زیادی از آنچه در فضای واقعی کسبوکار مورد نیاز است، از مسیر تجربه و آموزش حین کار به دست میآید. در همین راستا، آنچه امروز در نمایشگاه مشاهده کردم، نشاندهنده ظرفیت مناسب برای همکاری متقابل میان صنعت و دانشگاههای مهارتی است؛ همکاریای که میتواند به پذیرش دانشجویان در دورههای عملی، تقویت مهارتها و در نهایت اشتغال مؤثر آنها در صنعت منجر شود.
سؤال: با توجه به رویکرد مهارتمحور دانشگاه جامع علمی کاربردی، چه ظرفیتهایی برای همکاری میان لندو و دانشگاهها در حوزه تربیت نیروی متخصص و توسعه کسبوکار وجود دارد؟
پاسخ:
اگر بهصورت کلی به موضوع نگاه کنیم، ایجاد رابطه ساختاریافته و پایدار میان دانشگاه و صنعت یکی از نیازهای جدی اکوسیستم نوآوری کشور است؛ موضوعی که سالها درباره آن صحبت شده اما هنوز جای کار دارد.
در شرکت لندو، بهویژه در حوزههایی مانند اعتبارسنجی و تحلیل داده، از نیروهای متخصصی بهره میبریم که در حوزههایی مانند هوش مصنوعی فعالیت میکنند. ما جزو شرکتهایی بودیم که پیش از فراگیر شدن کاربردهای هوش مصنوعی، وارد این حوزه شدیم و امروز نیز بهصورت جدی از آن استفاده میکنیم.
از سوی دیگر، بهعنوان یک شرکت دانشبنیان، تجربه جذب نیرو از طریق نمایشگاههای کار، همکاری با دانشگاهها و استفاده از ظرفیت سربازان متخصص را داشتهایم. با این حال، معتقدم دانشگاههای مهارتی، بهویژه دانشگاه جامع علمیـکاربردی، این ظرفیت را دارند که با ایجاد فضاهای مشترک آموزشی و مهارتی، زمینه تعامل مؤثرتر میان دانشجو و صنعت را فراهم کنند.
اگر چنین فضاهایی ایجاد شود، شرکتها میتوانند با صرف زمان و انرژی تخصصی، در تربیت نیروی انسانی مشارکت کنند و در مقابل، دانشجویان نیز با مهارتهای واقعی بازار کار وارد صنعت شوند؛ ظرفیتی که میتواند به توسعه پایدار کسبوکارها منجر شود.
